Ken je het gevoel wanneer het lijkt alsof je met je band de hele wereld aankan?
Ik ook niet. Prøte is nooit dat soort band geweest, maar daar liggen we niet van wakker...
Ons verhaal...

Het begon ergens in 2004. Na jaren van zogenaamde vriendschap kwamen Wouter en Jeroen tot de conclusie dat het enige wat ze echt gemeenschappelijk hadden hun liefde voor Punk was. Het feit dat ze allebei erg dronken waren deed weinig voor hun geloofwaardigheid toen ze zwoeren dat ze samen een punkband zouden oprichten.

De volgende dag kwam hard en snel, maar de twee vrienden bleven bij hun idee en kwamen samen om muziek te spelen. Ze repeteerden en repeteerden en nodigden anderen uit om met hen mee te doen. Twee van die "anderen", Klaas en mezelf, bleven in de groep en de rest is Beernemse Rock'n'Roll-geschiedenis.

We speelden voor de eerste keer live in september 2005. Het was een nogal chaotische bedoening, maar achteraf was iedereen het er over eens dat ze zich goed geamuseerd hadden. De teerlingen waren geworpen, Prøte was een echte band en we waren niet van plan om er snel mee te kappen...

In de jaren nadien konden we op een steeds groeiende fanbase rekenen en deden we heel wat optredens. Op een bepaald moment mochten we zelfs in Milaan gaan optreden. Dat was geestig... Groot publiek, klein publiek, geschift publiek, geen publiek, we hebben het allemaal gehad. De bekende gezichten in ons lokaal jeugdhuis, de compleet losgeslagen "kids" in 't Bargehuis en de Vlaams Blokker die op Rocktober op mijn muil wou slaan, Prøte houdt van jullie allemaal...

Nu, wat betreft onze muziek. We worden vaak vergeleken met Dead Kennedys of GBH en vinden dat een hele eer. We spelen het soort punk/hardcore dat midden de jaren tachtig de kop opstak, maar gelieve niet met beenverwarmers naar onze shows te komen. Beenverwarmers zijn nooit cool geweest...

Robin DG